دنیز ماه نی نی مامان و بابا

        خوشحالم که تو رو دارم   خوشحالم که تنها عشق تو در من جاریست..   دلم پیش توست دلم هوای تو دارد همیشه   خوشحالم که دلم فقط برای توست   خوشحالم که تو فقط در منی  و دلم به عشق تو می تپد   می دانم که عشق تو هرگز دلم را ترک نخواهد کرد   رایحه ی خوش تو در هوای زندگی من پخش است   تو را می بویم و زندگی می کنم.     دوستت دارم و می بوسمت  ...همین!     &n...

          آهسته فتح کرده ای با چشمهایت     هر آنچه داشته ام را     حالا...     تمام جهان من مستعمره ی توست         ...

        از خدا دیگر چیزی نمی خواهم     دیگر هیچ آرزویی ندارم     رویایم را می خواستم که به ان رسیدم     دنیا را می خواستم که بدست آوردم     رویایی که همان دنیای من است     وتویی که همان دنیای منی       ...

        کودکم آرام آرام قد می کشد و       من در سایه امن صداقت ناب کودکانه اش       بزرگ می شوم...       او می رقصد و من آرام آرام       نوای کودکانه اش را زمزمه می کنم...       او می خندد و من از       شوق ِ حضورش اشک می ریزم...       او آرام در آغوشم آرام می گيرد و       من تا صبح از آرامشش آرام می شوم...   ...

            اون روز بابایی ما رو برد گلخونه و کلی واسه باغچه ی حیاطمون گل تهیه کرد .   بعدش هم با کمک همدیگهگلهارو تو باغچه ها کاشتیم.   اولش با بیلچه همه جای باغچه رو سوراخ سوراخ کردی بعد دونه دونه گلدون هایی رو که   بابایی کاشته بودو خالی شده بودن روپیش هم میذاشتی.....   بعد اینکارها چشمت به یه گلبرگی افتاد که روی زمین بودیه هویی قیافه ی ناراحتی   رو به خودت گرفتی و گفتی :لولاااااااا بیلاری هانسی پیس به به جیریبدی ؟؟......   حیوان گوللر اولوبلر .....   (رویا این گلهارو کدوم بچه...

            این روزا قیمت هر چی رو که میخوری یا می بینی می پرسی .     نمی دونم چرا اینجوری حس اقتصاد دانیت گل کرده.     قطره یا شربتی که میخوری می پرسی :     لولااااااا  نیچییه آلمیشاااااان؟     500 تومن رو خیلی خوب میشناسی . میدونی چرا ؟     چون پول ژتن هواپیما ست که سوار میشی .     هر دفعه که مامانی ویا باباجون و که می بینی میگی  :     مامانی , باباجون منه پول ور هاوییه مینیم.     ایندی هاوا لا...

      اینم لبای دنیز وقتیکه داره بیییییییییییییس می گونه.....     یه بیس گون...........................یه بوس کن این هم واسه خودش حکایتی داره . چون ما تاحالا با دنیز فارسی صحبت نکرده بودیم همه چی رو فقط به ترکی بلد بود .یه روز یکی از فامیل هامون که از تهران اومده بود هی به دنیز میگفت :  یه بوس کن .... این بود که دنی خانم هم این جمله رو به این شکل یاد گرفت.الان هم به هر کی میرسه میگه : یه بیس گون......   اون روز به دنیز گفتم : یه بیس بده . در جواب میدونین چی شنیدم ؟؟..... یه بیس بیده   د   ر م  ................یعنی یه بوس بده...